ආලය

වෙලාවකට මුලාවකී

ආලයත් තේරුම් 

යන කල්හී

පවතින

මුලාව ම

කලාවක් වූ කල,

එහි අරුත් කෙලෙස

පවසම් ද ?

ඇවිලී යන ආලය

ගිනි පුපුරු ලෙස,

උපන් හදෙහි ම මිය යාම

තරම් විඳවීමක් තවත්

කොහින් ද?

ජීවිත මං පෙත් අතරමං

කරන්නා වූ මේ ආලය

වියෝවක් ම මිස

වන්නේ නැත නිමාවක්

රසඳුන් ලෙසින් පහස විඳි

ආලයේ

හලාහළ විෂක් බඳු වූයේ

කෙලෙස ද මේ ලෙසේ

සියල්ලට ම මුල් වී

සැගවුන මේ හදවතේ

විනිවිදක්

නොපෙනෙන්නේ ඇයි තවමත්

මා හට.........

පද නිර්මාණය- මුදිති මේනකා