පොඩිනා

මේ නම දැකපු ගමන් ඕනිම කෙනෙක් ට මතක මස්ඉඹුලයන්ගේ සෙංකොට්ටන් නව කතාව. එම නව කතාවේ එන මේ පොඩිනා කාන්තාවක් ලෙස උපතින් ම අග‍ෞරවයට භාජනය වූ  තැනැත්තියක්. ඇය රොඩී කුලයේ කාන්තාවක් අතීතයේ පැවති කුලභේදය බොහෝ සමාජ සංකීර්ණතා ඇති කළහ .ඒ හේතුවෙන් පහත් කුලවල ජනයා එයින් මහත් පීඩනයට ලක් විය. ඔවුන්ට සමාජය හා ගැටීම ඉතා අපහසු කාර්යයක් විය. තමන්ට පිනක් රැස් කිරීමට පවා සමාජයෙන් ඉඩක් නොලැබුනේ ඔවුන්ට උරුම වූ කුලය හේතුවෙන් ය .එය කෙතරම් ඛේදවාචකයක් ද ඊටත් එහා ගිය ඛේදවාචකයකට මේ පොඩිනා මුහුන දෙන්නේය. ඒ පිළිබද විමසීමකි මේ

පොඩිනා බැලූ බැල්මට කාගෙත් සිත් වසගයට ගන්නා රූපයක් හිමි කාන්තාවකි. තම මවගෙන් පියාගෙන් හිමි වූ රාජකාරී ඉටු කිරීමට පොඩිනා කිසි දිනක මැලි වූයේ නැත. එය තමා ලබා උපන් හැටි බව සිතා ඇය කටයුතු කලා විය හැකිය .ඇය කඩිසර ය. ගෙදර දොරේ වැඩපල පවා ඇය ඉතා පිළිවෙලට ඉටු කළා ය. තමන්ගේ වගකීම් හරියාකාරව ඉටු කිරීමට ද ඇය පසුබට නොවී ය .ඒ බව තම දෙමාපියන් නිවසේ නැති මොහොතේ ඇය කටයුතු කරන ආකාරයෙන් මැනවින් දිස් විය. තමන්ගේ සහෝදරිය බබානිස් නම් රැවටිලිකාරයාට හසු වූ වග දැනගත් පොඩිනා ඉතා සූක්ෂම ලෙස ඔහුට  දඩුවම් කර තමන්ගේ නැගණියට දැනමුතුකම් ලබා දුන්නා ය. පොඩිනා ඉවසීම නම් කාරණයේ දී ඉතා දුර්වල ය.  කාගෙත් ඇනුම් පදවලට යටත් නොවූ පොඩිනා සියල්ලට එරෙහි ව නැගී සිටි අපූරු කාන්තාවකී.

සෑම මනුෂ්‍යයෙකුගේ ම ජීවිතය කළු සුදු වශයෙන් වෙන් කොට දැක්විය හැකි ය. පොඩිනාගේ ජීවිතය ද එවැනි ය . පොඩිනාගේ ජීවිතයේ ද හොද නරක ගතිගුණ දෙයාකාරයෙන් ම තිබුනී.  පොඩිනා යනු කාමයට ගිජු වූ තැනැත්තියකී. ඇය දිනක් තම මවට සහභාගී වීමට නොහැකී  කොටහළු ගෙදරකට සහභාගී වෙන්නේ ය. එහිදි ඇයට හමුවන අනගි හාමිට ඇය එදින ම පතිවත පුදන්නේ ය .එය විය හැකි දෙයක් ද?  ආශාවන් පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි විම හේතුවෙන් ඇයගේ පිවිතුරු බව ගල්තලාවක් මත අනගිට පුදන්නී ය. කාන්තාවක් වූ කලී දුර දක්නා නුවණකින් කටයුතු කල යුතු ය .නමුත් පොඩිනා එසේ කටයුතු කරන්නේ නැත.  ඇයට සිදු වූ ඛේදවාචකය තවත් කිසිම කාන්තාවකට අත් විදීමට නොවේවා.  එම පාලනය කල නොහැකි හැගීම් හේතුවෙන් අවසානයේ ඇයට ඇගේ ජීවිතය පවා අහිමි වන්නේ ඉතා සාහසික ලෙසයී.

එදා අම්මට අසනීපය යන්න වුනේ

කොටහළුවකට මා හට

රදා කුලේ නිසා වද්දගන්නේ නෑ නවුරුත් 

ගියා දුරක් පයින් ම ය

 ගමන නිමා කොට පැමිණියේ

නැවතුමට

දුටුවා රුවක් එයමයී මා පැතුවේ

සැම දින

මා එනතුරු මග බලා සිටි ඒ අනගිට

දුටු ගමන් ස්නේහයක් උපන්නා

මේ හද තුළ

පතාගෙන ආ හිමිකරු මොහුම ද කියා

 හද විමසයි කිතිකැවුමක් ඇතිව මෙදා

නැගගත් බයිසිකලයේ ආ ගමන ගියා

අනගිගේ මායමට මා හසුව ගියා

වැදි වැදි ඇගෙහි ඔහුගේ උණුසුම දීලා

පැවසුවා මා හරී ලස්සනය කියා

මුලා වූවා එබස්වලටත් මා හරී මෝඩ නිසා

මම ද අනගි හාමිගේ කුරුමානම නොසිතුනී එදා

පෙන්නා ගල් තලාවක් ඇත ඈත කොනේ

මොණරු නටයි පිල් විදහා යසට යසේ

බලලා එමු ද ටික දුරයී එතනට ඇත්තේ

ලං වුනි ඒ රුව ටික ටික උණුසුම දීලා

ඇග හිරි වැටුණා මා හට නොදැනි ම එදා

සිදු වුනි සියල්ල නොසිතූ සැනකින් ම

එදින ම දුටු පිරිමි පරානෙට මගේ පතිවත පුදලා

නැගගත් ගල් තලාවෙන් බැස ගත්තේ

ගැහැනියක වෙලා

රස වූ සියල්ලයී  මා හට නීරසයී කියා

පහස සෙවූ ශරීරෙයී අද වේදනා වින්දේ

පතිවත එදා පිදූ අනගිහාමි මෙදා

මා හට මරණය දුන්නේ නොසීතූ විලසා

කෙල්ලෙනි පරිස්සම් වෙයව් උඹලත්

මෙවන් තිරිසනුන්ගෙන් සැමදා

 පද නිර්මාණය- මුදිති මේනකා