ජීවිතය

ජීවිතය ඔබ හරී අපූරුයී

විඳින ජීවිත විඳවන

විඳවන ජීවිත විඳින

හඬන හිනැහෙන

වැලපෙන ඉකි ගසන

ශාපයන් දෝංකාර දෙන

වියරුවෙන් කෑ ගසන

ගැහැණු  පිරිමින්

දෙකොටසක්

මේ පෘථිවි තලය මත

ගැටෙමින් වැටෙමින්

ජීවිතය

ගැට ගහගන්නා අතර

නටමින් ගයමින්

විනෝද වෙමින්

සතුටු සාමිචියේ

කල් ගෙවන්නන් අතර

සුළු මොහොතකට

නග්න ව වතපුරා නොනිමි

සතුටක් සොයන්නන් අතර

තනිකමට පෙම් කරන

ලොව තනි වූවන් අතර

මේ ගලා යන

ජීවිතය

කෙදින නම් වටහාගත

හැකි වේ ද????

ඔබේ මේ මායාව

ලොව සැමදෙන මුලා කෙරෙන

ගුප්තභාවයකී මට නම්.....

පද නිර්මාණය- මුදිති මේනකා

 

 

 

 

ආසයී  ‘’අපිත්’’ නිදහසේ ඉගෙන ගන්න....

කොරෝනා නුඹ

නිසා අපි දැන් ඉගෙන ගන්නේ

Online වලින්

Data යන්නෙත්

නෑ එච්චරට ම ලෙක්චර් තියෙනවා

හිතු හිතු වෙලේ

Msg එකකින් ලෙක්චර් තියෙනවා

කිව්ව ම ඒ කොයිවෙලෙත්

කොතැන හිටියත්

ලෙක්චර් යා යුතුයී

නැති නම් අපට ම

විණ කෙටේ

ගෙදර ඉඳලා

ලෙක්චර් එන්න

බැරි ළමයී පිරිසකි

උඹලා නම්

ලෙක්චර් බැන්න ම

අපටත් කට උත්තර නැතේ

ගෙදර ඇත්තේ

මුඩුක්කුවකයි

අම්මා තාත්තා

අක්කා අයියා

නංඟි මල්ලි එහි ඇත

එක ම කාමරයයී තියෙන්නේ

ඒකේ පිරිසත් බොහෝ ඇත

යන්න වෙනත් තැනක් ඇත්නම්

අහෝ!! කියා

සිතූ හැම වෙලේ

අසරණයි මං අසරණයී

තනිවෙලා යැයි

මට හැඟේ

ලෙක්චර් කොයි මොහොතක  තිබ්බත්

යන්නට බැරිකමක් නෑ

ලෙක්චර් තියෙනා සෑම වේලේම

ගෙදර ඝෝෂාවල අඩුවක් ද නෑ

ලයිට් දාන්න, ලයිට් නිවන්න,

මල්ලිටත් දැන් ක්ලාස් තියෙනවා

අඩු කරගනින් ඔය වදේ

ටීවි එකත් දාගෙන හිනා වෙවී

හයියෙන් අනේ

ගෙදර උන්දලා හරි ම සතුටින්  

මම විතරක්  තනි වී ඇතේ

කොරෝනා තවත් බෑ මට

ඉන්නට නම් මේ අපායේ

නිදහසේ හරි එක ම දවසක්

කැම්පස් යන්න තිබුනොත්

ඒ හොදට ම ඇතී....

 

පද නිර්මාණය - මුදිති මේනකා