වට්ටුරැගසි
මුවින් පිටවෙන
දුම් කවුළුවලින්,
මවයී මා හිතේ
ඇති මතක රටාවන්,
අදීන හුස්ම ඉහලට
ඉකියක් නොවන වග,
නොතේරෙන්නේ මන්ද
පිට කරන වේදනාවන්
හුදකලා වූ මේ හිතට
තනිය මකන උඹ
සාහසික අපරාධකරුවෙකි.
මේ ලොවට
කෙටි කරන මේ ජීවිතය
තවත් වරෙක පිළිකාවකී
මිනිසුන්ට වින කරන
හේතු අහේතු මධ්යයේ
අදටත්
හිස් නැත මාගේ
පොකට්ටුවේ
උඹ තවමත්
රැඳී ඉන්නා
පාප
මේ මට.
පද
නිර්මාණය - මුදිති මේනකා
අතරමං
වූ ජීවිතය
හොයන හොයන විට
ජීවිතය
ලැබුනේ මගදී නැවතුන
පිළිතුරක්
හරී හැටී නොදැන හිටීයත්
අහුවුනේ මමමයී නැවතත්
ආදරය
නම් වූ දෙව්ලොව
සිරගෙයක් බව වැටහුණත්
දැන දැන ම එයට පියනගන්නේ
මට ම වැදුන එය සාපයක්
කෙසේ මිදෙන්න ද
සොය සොයා ගිය මග
නැවත හමු වුණා
පිළිතුරක්
එය නම් කාටත් පොදු ධර්මයක්
සියලු දේ අනිත්යක්
බව සැලවෙන එය
ලොවක් අදහන ආගමක්
පද නිර්මාණය - මුදිති මේනකා
දුශ්ට මිනිසා ඔහු නමින් මගේ තාත්තා දැනුම් තේරුම් ඇති කලක පටන් අපට හුඟක් ඈතින් ඉඳ අම්මත් අපිත් තනිකර ගියේ ඔබ තැන තැන මගේ අම්මා දුක් වි...
