දුශ්ට මිනිසා ඔහු නමින් මගේ තාත්තා

 

දැනුම් තේරුම් ඇති කලක පටන්

අපට හුඟක් ඈතින් ඉඳ

අම්මත් අපිත් තනිකර

ගියේ ඔබ තැන තැන

මගේ අම්මා දුක් විඳ විඳ

රැක ගත්තේ අපව

වැලහින්නියක විලස

අඟනුන්ගේ පහස විඳ විඳ

ගෙදරවිත් මගේ අම්මට

දොස් කිය කිය

ඇගේ අඩුපාඩූ සොය සොය

වැරදිකාරිය කර කර

හිතුමතේ ඇයට තල තල

නැවත නිවසින් පිටව යන්නේ

සති ගනන් අපව තනිකර

රටේ නැති නීති දම දම

අප සැවොම හිර කර

අයාලේ ඔහු පියඹ යන්නේ

ඔහුගේ සතුට සොය සොය

ඇතිකමත් අපේ නැතිකල

හිඟන්නන් බවට පත්කල

දුශ්ට මිනිසෙකි නුඹත්

මා හට මහත් පිළිකුලක් ඇතිකල

යන්තමින් අප ගොඩනැගෙද්දි

අපේ කකුලෙන් ඇද ඇද

අපව තවත් දුකට පත් කල

සිත්පිත් නැති මිනිසෙකි

නුඹ තාත්තේ

සමා වුව මැන !!!

 

පද සංකල්පය - මුදිති මේනකා 

 

වට්ටුරැගසි

මුවින් පිටවෙන

දුම් කවුළුවලින්,

මවයී මා හිතේ

ඇති මතක රටාවන්,

අදීන හුස්ම ඉහලට

ඉකියක් නොවන වග,

නොතේරෙන්නේ මන්ද

පිට කරන වේදනාවන්

හුදකලා වූ මේ හිතට

තනිය මකන උඹ‍

සාහසික අපරාධකරුවෙකි.

මේ ලොවට

කෙටි කරන මේ ජීවිතය

තවත් වරෙක පිළිකාවකී

මිනිසුන්ට වින කරන

හේතු අහේතු මධ්‍යයේ

අදටත්

හිස් නැත මාගේ

පොකට්ටුවේ

උඹ තවමත්

රැඳී ඉන්නා

පාප මිත්‍රයෙකි

මේ මට.

පද  නිර්මාණය - මුදිති මේනකා

 

 

අතරමං වූ ජීවිතය

 

අතරමං වූ ජීවිතය

 

හොයන හොයන විට

ජීවිතය

ලැබුනේ මගදී නැවතුන

පිළිතුරක්

හරී හැටී නොදැන හිටීයත්

අහුවුනේ මමමයී නැවතත්

ආදරය

නම් වූ දෙව්ලොව

සිරගෙයක් බව වැටහුණත්

දැන දැන ම එයට පියනගන්නේ

මට ම වැදුන එය සාපයක්

කෙසේ මිදෙන්න ද

සොය සොයා ගිය මග

නැවත හමු වුණා

පිළිතුරක්

එය නම් කාටත් පොදු ධර්මයක්

සියලු දේ අනිත්‍යක්

බව සැලවෙන එය

ලොවක් අදහන ආගමක්

 

පද නිර්මාණය - මුදිති මේනකා

 

 ආ දරය

වචන සතරකී

බැදීම් ගොන්නකී

විටෙක සතුටකී

තවත් විටෙක

මහා දුක් කන්දරාවකී

මියෙන නොමියෙන

දහසක් හදවත් තුල

නැගෙන බැස යන

මතකයන් පමණක් ම ඉතිරි වන

මෙය නම් මහා

ප්‍රහේලිකාවකී

සතුට වේදනාව කැප කිරීම නම්

උතුම් ආදරය වේ යැයී

ජීවිත ගණනින් බිලි දීම නම්

උතුම් ආදරය වේ යැයී

තවත් අයෙකුට පරිත්‍යාග කිරිම නම්

උතුම් ආදරය වේ යැයී

සියල්ල ඉවසා සිටීම නම්

උතුම් ආදරය වේ යැයී

පතිවත පිදීම නම්

උතුම් ආදරය වේ යැයී

නිමක් නොවනා

අර්ථයන් තුල ගිලිහි

තැවී තැවී

තවත් කුමට ද

පටු අරමුණකට

සිත් වසන් කොට

කාම ගින්නකට

සැගව ඇවිළී යන

ආ දරය මට නම්

දිරා ගිය දර කැබැල්ලකී

අවසන අළු වී

වියැකී යන

පද නිර්මාණය - මුදිති මේනකා

 

 

 

ජීවිතය

ජීවිතය ඔබ හරී අපූරුයී

විඳින ජීවිත විඳවන

විඳවන ජීවිත විඳින

හඬන හිනැහෙන

වැලපෙන ඉකි ගසන

ශාපයන් දෝංකාර දෙන

වියරුවෙන් කෑ ගසන

ගැහැණු  පිරිමින්

දෙකොටසක්

මේ පෘථිවි තලය මත

ගැටෙමින් වැටෙමින්

ජීවිතය

ගැට ගහගන්නා අතර

නටමින් ගයමින්

විනෝද වෙමින්

සතුටු සාමිචියේ

කල් ගෙවන්නන් අතර

සුළු මොහොතකට

නග්න ව වතපුරා නොනිමි

සතුටක් සොයන්නන් අතර

තනිකමට පෙම් කරන

ලොව තනි වූවන් අතර

මේ ගලා යන

ජීවිතය

කෙදින නම් වටහාගත

හැකි වේ ද????

ඔබේ මේ මායාව

ලොව සැමදෙන මුලා කෙරෙන

ගුප්තභාවයකී මට නම්.....

පද නිර්මාණය- මුදිති මේනකා

 

 

 

 

ආසයී  ‘’අපිත්’’ නිදහසේ ඉගෙන ගන්න....

කොරෝනා නුඹ

නිසා අපි දැන් ඉගෙන ගන්නේ

Online වලින්

Data යන්නෙත්

නෑ එච්චරට ම ලෙක්චර් තියෙනවා

හිතු හිතු වෙලේ

Msg එකකින් ලෙක්චර් තියෙනවා

කිව්ව ම ඒ කොයිවෙලෙත්

කොතැන හිටියත්

ලෙක්චර් යා යුතුයී

නැති නම් අපට ම

විණ කෙටේ

ගෙදර ඉඳලා

ලෙක්චර් එන්න

බැරි ළමයී පිරිසකි

උඹලා නම්

ලෙක්චර් බැන්න ම

අපටත් කට උත්තර නැතේ

ගෙදර ඇත්තේ

මුඩුක්කුවකයි

අම්මා තාත්තා

අක්කා අයියා

නංඟි මල්ලි එහි ඇත

එක ම කාමරයයී තියෙන්නේ

ඒකේ පිරිසත් බොහෝ ඇත

යන්න වෙනත් තැනක් ඇත්නම්

අහෝ!! කියා

සිතූ හැම වෙලේ

අසරණයි මං අසරණයී

තනිවෙලා යැයි

මට හැඟේ

ලෙක්චර් කොයි මොහොතක  තිබ්බත්

යන්නට බැරිකමක් නෑ

ලෙක්චර් තියෙනා සෑම වේලේම

ගෙදර ඝෝෂාවල අඩුවක් ද නෑ

ලයිට් දාන්න, ලයිට් නිවන්න,

මල්ලිටත් දැන් ක්ලාස් තියෙනවා

අඩු කරගනින් ඔය වදේ

ටීවි එකත් දාගෙන හිනා වෙවී

හයියෙන් අනේ

ගෙදර උන්දලා හරි ම සතුටින්  

මම විතරක්  තනි වී ඇතේ

කොරෝනා තවත් බෑ මට

ඉන්නට නම් මේ අපායේ

නිදහසේ හරි එක ම දවසක්

කැම්පස් යන්න තිබුනොත්

ඒ හොදට ම ඇතී....

 

පද නිර්මාණය - මුදිති මේනකා

 

ස්වභා  සුර

නීල අඹරේ ප්‍රභා කැන්

මිහිමඬලට ආවඩා

සීත දිය ඇලි

කඳු ශිඛර මැද

තැනිතලා බිම් නැති ද මේ ලොව

සොඳුරු වනපෙත

අසිරි දැක ඇත

පහස දේ වී ලොවට  නිකැලැල් ලෙස

සීත දිය මත

ගලාගෙන යන

රටා මවනා

සොඳුරු දසුනෙත

පිනව පිනවා මාගේ සිත් තුළ

විහඟ ගුම් නද කුංචනාදය

රැඟුම් රඟනා මොණර පිල් මැද

අපූරුයි එය සසල කරවයි

සුරඟනන් දුටු  කුසුම් දද ලෙස

උදා වන හිරු රශ්මියෙන්

උණුසුමක් දී සැම දිනා

මෝදූ වන සඳ සිසිලසක් දී

ගිමන නිමවයී රෑ පුරා

දැඩි නියඟ මැද මිලීන ව ගිය

වනස්පතියන් ඇහැරෙනා

මහා වර්ෂා ඇද හැලෙයී මේ පිං බිමට

නව පනක් දී සතොසිනා...

පද නිර්මාණය- එම්.එල්. මුදිති මේනකා